- صفحه اصلی
- وبلاگ
- پزشکی و پیراپزشکی
- تزریق انسولین انسانی
تزریق انسولین انسانی
نوشته شده توسط بردیا آروین در تاریخ 1401/10/11 در دسته بندی پزشکی و پیراپزشکی
تزریق انسولین انسانی
نوشته شده توسط بردیا آروین در تاریخ 1401/10/11 در دسته بندی پزشکی و پیراپزشکی
دلیل تجویز انسولین چیست؟
انسولین انسانی برای کنترل قند خون در افراد مبتلا به دیابت نوع 1 (شرایطی که در آن بدن انسولین تولید نمی کند و بنابراین نمی تواند میزان قند خون را کنترل کند) یا در افرادی که دیابت نوع 2 دارند (شرایطی که در آن قند خون بسیار بالا است زیرا بدن به طور معمول انسولین تولید یا استفاده نمی کند) که نمی توان آن را به تنهایی با داروهای خوراکی کنترل کرد. انسولین انسانی در دسته ای از داروها به نام هورمون قرار می گیرد. انسولین انسانی برای جایگزینی انسولینی که به طور معمول توسط بدن تولید می شود استفاده می شود. با کمک به انتقال قند از خون به سایر بافتهای بدن که برای انرژی استفاده میشود، عمل میکند. همچنین از تولید قند بیشتر در کبد جلوگیری می کند. همه انواع انسولین موجود به این شکل عمل می کنند.
با گذشت زمان، افرادی که دیابت و قند خون بالا دارند می توانند عوارض جدی یا تهدید کننده زندگی از جمله بیماری قلبی، سکته مغزی، مشکلات کلیوی، آسیب عصبی و مشکلات چشمی را تجربه کنند. استفاده از دارو(ها)، ایجاد تغییرات در شیوه زندگی (مثلاً رژیم غذایی، ورزش، ترک سیگار) و بررسی منظم قند خون ممکن است به مدیریت دیابت و بهبود سلامت شما کمک کند. این درمان همچنین ممکن است شانس ابتلا به حمله قلبی، سکته مغزی یا سایر عوارض مرتبط با دیابت مانند نارسایی کلیه، آسیب عصبی (بی حسی، سردی پاها یا پاها، کاهش توانایی جنسی در مردان و زنان)، مشکلات چشمی، از جمله تغییرات را کاهش دهد. یا از دست دادن بینایی یا بیماری لثه. پزشک و سایر ارائه دهندگان مراقبت های بهداشتی در مورد بهترین راه برای مدیریت دیابت با شما صحبت خواهند کرد
دارو چگونه باید استفاده شود؟
انسولین انسانی به صورت محلول (مایع) و سوسپانسیون (مایع با ذراتی که در حالت ایستاده ته نشین می شوند) می آید. به صورت زیر جلدی (زیر پوست) تزریق شود. انسولین انسانی معمولاً چندین بار در روز به صورت زیر جلدی تزریق می شود و ممکن است به بیش از یک نوع انسولین نیاز باشد. پزشک به شما خواهد گفت که از چه نوع انسولین استفاده کنید، چه مقدار انسولین استفاده کنید و هر چند وقت یکبار انسولین را تزریق کنید. این دستورالعمل ها را به دقت دنبال کنید. از انسولین کمتر یا بیشتر استفاده نکنید و یا بیشتر از آنچه پزشک تجویز کرده است استفاده نکنید.
محلول انسولین انسانی (Myxredlin، Humulin R U-100، Novolin R) نیز ممکن است به صورت داخل وریدی (در ورید) توسط پزشک یا پرستار در یک محیط مراقبت های بهداشتی تزریق شود. پزشک یا پرستار به دقت شما را از نظر عوارض جانبی تحت نظر خواهند داشت.
انسولین انسانی قند خون بالا را کنترل می کند اما دیابت را درمان نمی کند. حتی اگر احساس خوبی دارید به استفاده از انسولین انسانی ادامه دهید. بدون مشورت با پزشک، مصرف انسولین را قطع نکنید. بدون مشورت با پزشک خود، به مارک یا نوع دیگری از انسولین تغییر ندهید یا دوز هر نوع انسولینی را که استفاده می کنید تغییر ندهید.
انسولین انسانی در ویال ها، دستگاه های دوز یکبار مصرف از قبل پر شده و کارتریج ها عرضه می شود. کارتریج ها به گونه ای طراحی شده اند که در قلم های دوز قرار گیرند. مطمئن شوید که می دانید انسولین شما در چه نوع ظرفی قرار می گیرد و برای تزریق دارو به چه لوازم دیگری مانند سوزن، سرنگ یا قلم نیاز دارید. مطمئن شوید که نام و حرف روی انسولین دقیقاً همان چیزی است که پزشک شما تجویز کرده است.
اگر انسولین انسانی شما در ویال باشد، باید از سرنگ برای تزریق دوز خود استفاده کنید. مطمئن شوید که می دانید انسولین انسانی شما U-100 یا U-500 است و همیشه از سرنگی استفاده کنید که برای آن نوع انسولین مشخص شده است. همیشه از همان مارک و مدل سوزن و سرنگ استفاده کنید. اگر در مورد نوع سرنگی که باید استفاده کنید سوالی دارید از پزشک یا داروساز خود بپرسید. دستورالعمل های سازنده را به دقت بخوانید تا یاد بگیرید که چگونه انسولین را داخل سرنگ بکشید و دوز خود را تزریق کنید. اگر در مورد نحوه تزریق دوز خود سوالی دارید از پزشک یا داروساز خود بپرسید.
اگر انسولین انسانی شما به صورت کارتریج عرضه می شود، ممکن است لازم باشد یک قلم انسولین جداگانه بخرید. در مورد نوع قلمی که باید استفاده کنید با پزشک یا داروساز خود صحبت کنید. دستورالعمل هایی را که همراه با قلم شما ارائه می شود را به دقت بخوانید و از پزشک یا داروساز خود بخواهید که نحوه استفاده از آن را به شما نشان دهد.
اگر انسولین انسانی شما در یک دستگاه دوز یکبار مصرف عرضه می شود، دستورالعمل های همراه دستگاه را به دقت بخوانید. از پزشک یا داروساز خود بخواهید تا نحوه استفاده از دستگاه را به شما نشان دهد.
هرگز از سوزن یا سرنگ استفاده مجدد نکنید و هرگز از سوزن، سرنگ، کارتریج یا قلم مشترک استفاده نکنید. اگر از قلم انسولین استفاده می کنید، همیشه بلافاصله پس از تزریق دوز، سوزن را بردارید. سوزن ها و سرنگ ها را در ظرف مقاوم در برابر سوراخ شدن بیندازید. از پزشک یا داروساز خود بپرسید که چگونه ظرف مقاوم در برابر سوراخ شدن را دور بیندازید.
ممکن است پزشک به شما بگوید که دو نوع انسولین را در یک سرنگ مخلوط کنید. پزشک دقیقا به شما می گوید که چگونه هر دو نوع انسولین را به داخل سرنگ بکشید. این دستورالعمل ها را به دقت دنبال کنید. همیشه ابتدا همان نوع انسولین را داخل سرنگ بکشید و همیشه از همان مارک سوزن استفاده کنید. هرگز بیش از یک نوع انسولین را در یک سرنگ مخلوط نکنید، مگر اینکه پزشکتان این کار را به شما گفته باشد.
همیشه قبل از تزریق به انسولین انسانی خود نگاه کنید. اگر از انسولین معمولی انسانی (هومولین آر، نوولین آر) استفاده می کنید، انسولین باید مانند آب شفاف، بی رنگ و مایع باشد. اگر این نوع انسولین کدر، غلیظ یا رنگی به نظر می رسد یا ذرات جامد دارد از آن استفاده نکنید. اگر از انسولین انسانی NPH (Humulin N، Novolin N) یا یک انسولین پیش مخلوط حاوی NPH (Humulin 70/30، Novolin 70/30) استفاده می کنید، انسولین باید پس از مخلوط کردن آن کدر یا شیری به نظر برسد. اگر تودههایی در مایع وجود دارد یا ذرات سفید جامد به ته یا دیواره بطری چسبیده است، از این نوع انسولین استفاده نکنید. پس از گذشت تاریخ انقضای درج شده روی شیشه، از هیچ نوع انسولین استفاده نکنید.
برخی از انواع انسولین انسانی باید قبل از استفاده تکان داده یا چرخانده شوند تا مخلوط شوند. از پزشک یا داروساز خود بپرسید که آیا نوع انسولین مورد استفاده شما باید مخلوط باشد و در صورت لزوم چگونه باید آن را مخلوط کنید.
در مورد محل تزریق انسولین انسانی با پزشک یا داروساز خود صحبت کنید. شما می توانید انسولین انسانی خود را در معده، بازو، بالای ساق پا یا باسن تزریق کنید. انسولین انسانی را به ماهیچه ها، اسکارها یا خال ها تزریق نکنید. برای هر تزریق از محل متفاوتی استفاده کنید، حداقل 1/2 اینچ (1.25 سانتی متر) از محل تزریق قبلی فاصله داشته باشد اما در همان ناحیه عمومی (مثلاً ران) باشد. قبل از جابهجایی به ناحیهای دیگر (مثلاً بازو) از همه سایتهای موجود در یک منطقه عمومی استفاده کنید.
چه اقدامات احتیاطی خاصی را باید رعایت کرد؟
قبل از استفاده از انسولین،
- اگر به هر نوع انسولین یا هر داروی دیگری حساسیت دارید، به پزشک و داروساز خود اطلاع دهید.
- به پزشک و داروساز خود بگویید که چه داروهای تجویزی و بدون نسخه، ویتامین ها، مکمل های غذایی و محصولات گیاهی مصرف می کنید یا قصد دارید مصرف کنید. حتماً یکی از موارد زیر را ذکر کنید: آلبوترول (Proair، Proventil، Ventolin، و غیره). مسدود کننده های آلفا مانند دوکسازوسین (کاردورا)، پرازوسین (مینی پرس)، ترازوسین (هیترین)، تامسولوسین (فلوماکس) و آلفوزوسین (اوروکساترال). مهارکننده های آنزیم مبدل آنژیوتانسین (ACE) مانند بنازپریل (Lotensin)، کاپتوپریل (Capoten)، انالاپریل (Vasotec)، فوزینوپریل (مونوپریل)، لیزینوپریل (Zestril)، مواکسیپریل (Univasc)، پریندوپریل، (Aceon) (Accriinup) رامیپریل (آلتاس) و تراندولاپریل (ماویک)؛ مسدود کننده های گیرنده آنژیوتانسین (ARB) مانند candesartan (Atacand)، irbesartan (Avapro)، لوزارتان (Cozaar، در Hyzaar)، valsartan (Diovan)، دیگران؛ داروهای ضد افسردگی؛ آسپاراژیناز (السپار)؛ داروهای ضد روان پریشی غیر معمول مانند آریپیپرازول (Abilify)، کلوزاپین (Clozaril، Fazaclo، Versacloz)، اولانزاپین (Zyprexa، در Symbyax)، ریسپریدون (Risperdal)، دیگران؛ مسدود کننده های بتا مانند آتنولول (Tenormin)، کارودیلول (Coreg)، labetalol (Normodyne)، متوپرولول (Lopressor، Toprol XL)، نادولول (Corgard)، پیندولول، پروپرانولول (Inderal)، سوتالول (Betapace، Sorine) و تیمولول (Blocadren). ) کلونیدین (Catapres، Kapvay)؛ دانازول؛ دیازوکسید (پروگلیسمی)؛ دیسوپیرامید (Norpace)؛ دیورتیک ها (قرص های آب)؛ فیبرات هایی مانند فنوفیبرات (فنوگلاید، تریکور، تری لیپیکس)، فنوفیبریک اسید (فیبریکور)، جمفیبروزیل (لوپید)؛ ایزونیازید (در ریفاتر، ریفامات)؛ لیتیوم؛ داروهای آسم و سرماخوردگی؛ داروهای بیماری روانی یا حالت تهوع؛ مهارکننده های مونوآمین اکسیداز (MAO) مانند ایزوکاربوکسازید (مارپلان)، فنلزین (ناردیل)، رازاگیلین (آزیلکت)، سلژیلین (Eldepryl، Emsam، Zelapar) و tranylcypromine (Parnate)؛ داروهای ضد بارداری هورمونی (قرص های ضد بارداری، چسب ها، حلقه ها، تزریق ها یا ایمپلنت ها)؛ نیاسین (نیاکور، نیاسپان، اسلونیاسین)؛ octreotide (Sandostatin)؛ داروهای خوراکی برای دیابت مانند پیوگلیتازون (Actos، در Actoplus Met و دیگران) و روزیگلیتازون (Avandia، در Avandamet و دیگران). استروئیدهای خوراکی مانند دگزامتازون (Decadron، Dexone)، متیل پردنیزولون (Medrol) و پردنیزون (Deltasone)؛ پنتامیدین (Nebupent)؛ پنتوکسی فیلین (پنتوکسیل)؛ پراملینتید (Symlin)؛ مهارکننده های پروتئاز HIV (PI) مانند آتازاناویر (Reyataz، در Evotaz)، داروناویر (Prezista)، ایندیناویر (Crixivan)، نلفیناویر (Viracept)، ریتوناویر (Norvir؛ در Kaletra، Viekira Pak، دیگران). کینین؛ کینیدین؛ مسکن های سالیسیلات مانند آسپرین؛ سوماتروپین (Genotropin، Humatrope، Zomacton، و غیره)؛ آنتی بیوتیک های سولفا؛ تربوتالین (برتین)؛ و داروهای تیروئید پزشک ممکن است نیاز به تغییر دوز داروهای شما داشته باشد یا شما را به دقت از نظر عوارض جانبی تحت نظر داشته باشد.
- اگر آسیب عصبی ناشی از دیابت دارید یا قبلاً داشته اید به پزشک خود اطلاع دهید. نارسایی قلبی؛ یا قلب، آدرنال (یک غده کوچک در نزدیکی کلیه ها)، هیپوفیز (یک غده کوچک در مغز)، تیروئید، کبد یا بیماری کلیوی.
- اگر باردار هستید، قصد بارداری دارید یا در دوران شیردهی هستید به پزشک خود اطلاع دهید. اگر در حین استفاده از انسولین انسانی باردار شدید، با پزشک خود تماس بگیرید.
- اگر جراحی می کنید، از جمله جراحی دندان، به پزشک یا دندانپزشک بگویید که از انسولین انسانی استفاده می کنید.
- الکل ممکن است باعث کاهش قند خون شود. از پزشک خود در مورد استفاده ایمن از نوشیدنی های الکلی در هنگام استفاده از انسولین انسانی سوال کنید.
- از پزشک خود بپرسید که اگر مریض شدید، استرس غیرعادی را تجربه کردید، برای سفر در مناطق زمانی برنامه ریزی کردید، یا سطح ورزش و فعالیت خود را تغییر دادید، چه کاری انجام دهید. این تغییرات می تواند بر قند خون و میزان انسولین انسانی که ممکن است به آن نیاز داشته باشید تأثیر بگذارد.
- از پزشک خود بپرسید که چند بار باید قند خون خود را چک کنید. توجه داشته باشید که هیپوگلیسمی ممکن است بر توانایی شما در انجام کارهایی مانند رانندگی تأثیر بگذارد و از پزشک خود بپرسید که آیا قبل از رانندگی یا کار با ماشین آلات نیاز به بررسی قند خون خود دارید یا خیر
چه دستورات غذایی خاصی را باید رعایت کرد؟
مطمئن شوید که تمام توصیه های ورزش و رژیم غذایی که توسط پزشک یا متخصص تغذیه ارائه شده است را دنبال کنید. مهم است که یک رژیم غذایی سالم داشته باشید و هر روز تقریباً همان مقدار از غذاهای مشابه را در زمان های یکسان مصرف کنید. حذف یا به تاخیر انداختن وعده های غذایی یا تغییر مقدار یا نوع غذایی که می خورید می تواند باعث ایجاد مشکلاتی در کنترل قند خون شود.
اگر یک نوبت فراموش شود چه باید کرد؟
هنگامی که برای اولین بار استفاده از انسولین انسانی را شروع می کنید، از پزشک خود بپرسید که اگر فراموش کردید یک دوز را در زمان مناسب تزریق کنید، چه کاری انجام دهید. این دستورالعمل ها را یادداشت کنید تا بتوانید بعداً به آنها مراجعه کنید.
باشد؟ - این دارو چه عوارض جانبی دارد؟
این دارو باعث تغییراتی در قند خون شما می شود. شما باید علائم قند خون پایین و بالا را بدانید و در صورت داشتن این علائم چه کاری انجام دهید.
انسولین انسانی ممکن است عوارض جانبی ایجاد کند. اگر هر یک از این علائم شدید است یا از بین نمی رود، به پزشک خود اطلاع دهید:
- قرمزی، تورم و خارش در محل تزریق
- تغییر در احساس پوست شما، ضخیم شدن پوست (چربی شدن) یا کمی فرورفتگی در پوست (تجزیه چربی)
- افزایش وزن
- یبوست
برخی از عوارض جانبی می تواند جدی باشد. اگر هر یک از علائم زیر را تجربه کردید، فوراً با پزشک خود تماس بگیرید:
- بثورات و/یا خارش در کل بدن
- تنگی نفس
- خس خس سینه
- سرگیجه
- تاری دید
- ضربان قلب سریع
- تعریق
- مشکل در تنفس یا بلع
- ضعف
- گرفتگی عضلات
- ضربان قلب غیر طبیعی
- افزایش وزن زیاد در مدت زمان کوتاه
- تورم بازوها، دستها، پاها، مچ پا یا ساق پا
در مورد نگهداری و دفع این دارو چه چیزهایی باید کرد؟
ویال های باز نشده انسولین انسانی، دستگاه های دوز یکبار مصرف باز نشده و قلم های انسولین انسانی باز نشده را در یخچال نگهداری کنید. انسولین انسانی را فریز نکنید و از انسولین انسانی که منجمد شده است استفاده نکنید. ویال های باز شده انسولین انسانی باید در یخچال نگهداری شود، اما ممکن است در دمای اتاق، در مکانی خنک و دور از گرما و نور مستقیم خورشید نگهداری شود. قلم های انسولین انسانی باز شده و دستگاه های دوز باز شده را در دمای اتاق نگهداری کنید. اطلاعات سازنده را بررسی کنید تا بدانید پس از اولین استفاده چه مدت می توانید قلم یا دستگاه دوز خود را نگه دارید.
داروهای غیر ضروری باید به روش های خاصی دور ریخته شوند تا اطمینان حاصل شود که حیوانات خانگی، کودکان و سایر افراد نمی توانند آنها را مصرف کنند. با این حال، نباید این دارو را داخل توالت بریزید. درعوض، بهترین راه برای دور انداختن داروهای خود از طریق برنامه پس گرفتن دارو است. با داروساز خود صحبت کنید یا با بخش زباله/بازیافت محلی خود تماس بگیرید تا در مورد برنامه های بازپس گیری در جامعه خود مطلع شوید. اگر به برنامه بازپس گیری دسترسی ندارید،
مهم است که تمام داروها را از دید و دسترس کودکان دور نگه دارید، زیرا بسیاری از ظروف (مانند قرص های هفتگی و قطره های چشمی، کرم ها، چسب ها و استنشاق ها) در برابر کودک مقاوم نیستند و کودکان خردسال می توانند آنها را به راحتی باز کنند. برای محافظت از کودکان خردسال در برابر مسمومیت، همیشه درپوشهای ایمنی را قفل کنید و فوراً دارو را در مکانی امن قرار دهید - جایی که بالا و دور و دور از دید و دسترس آنها باشد.
حالت اورژانس / مصرف بیش از حد
در صورت مصرف بیش از حد، با 115 تماس بگیرید. همچنین اگر قربانی سقوط کرده است، تشنج داشته، مشکل تنفسی دارد یا نمی تواند بیدار شود، فورا با اورژانس (با 115 ) تماس بگیرید.
مصرف بیش از حد انسولین: در صورت مصرف بیش از حد انسولین یا استفاده از مقدار مناسب انسولین اما کمتر از حد معمول غذا خوردن یا ورزش بیش از حد معمول ممکن است رخ دهد. مصرف بیش از حد انسولین انسانی می تواند باعث هیپوگلیسمی شود. اگر علائم هیپوگلیسمی دارید، دستورالعمل های پزشک خود را دنبال کنید تا در صورت ابتلا به هیپوگلیسمی چه کاری باید انجام دهید. سایر علائم مصرف بیش از حد:
- از دست دادن هوشیاری
- تشنج
اطلاعات بیشتر:
تمام نسخه های پزشک و آزمایشگاه خود نگه دارید. قند خون و هموگلوبین گلیکوزیله (HbA1c) باید به طور مرتب بررسی شود تا پاسخ شما به انسولین مشخص شود. همچنین پزشک به شما می گوید که چگونه با اندازه گیری سطح قند خون یا ادرار در خانه، پاسخ خود به انسولین را بررسی کنید. این دستورالعمل ها را به دقت دنبال کنید.
همیشه باید از دستبند تشخیص دیابت استفاده کنید تا مطمئن شوید که در مواقع اضطراری درمان مناسب را دریافت می کنید.
اجازه ندهید دیگران از داروهای شما استفاده کنند. هر سوالی در مورد تجدید نسخه خود دارید از داروساز خود بپرسید.
فهرستی مکتوب از تمام داروهای بدون نسخه که مصرف میکنید، و همچنین محصولاتی مانند ویتامینها، مواد معدنی یا سایر مکملهای غذایی را نگه دارید. هر بار که به پزشک مراجعه می کنید یا در بیمارستان بستری می شوید، باید این لیست را همراه خود داشته باشید. همچنین اطلاعات مهمی است که باید در مواقع اضطراری همراه خود داشته باشید.
